Κάπου στο Ευαγγέλιο του Λουκά λέει: «Αφήστε τα παιδιά να έρθουν κοντά μου και μην τα εμποδίζετε, γιατί η Βασιλεία του Θεού ανήκει σε ανθρώπους που είναι σαν αυτά. Σας βεβαιώνω ότι όποιος δεν δέχεται τη βασιλεία του Θεού με την απλότητα και την αγαθότητα ενός παιδιού, δεν θα μπει σ’ αυτήν».
Αυτά βέβαια σε μία άλλη εποχή, τότε δεν υπήρχαν social media, δεν υπήρχε internet, δεν υπήρχε bulling ή ίσως υπήρχε (δηλαδη ο μικρός Ρωμαίος μπορεί να πλάκωνε τον συνομήλικο ισραηλίτη και να μην γινόταν τίποτα ή ο μεγαλόσωμος μικρός της εποχής πλάκωνε στο ξύλο τον πιο μικρόσωμο). Επίσης, δεν υπήρχε σίγουρα η ευαισθησία για αυτό το θέμα. Από την εποχή του Ευαγγελίου, λοιπόν, και πιο παλιά τα παιδιά σχετίζονται με την αθωότητα οπότε και γι αυτό δεν μπορούμε να βρούμε κακό σε αυτά, αλλά ακόμα και όταν βρίσκουμε θεωρούμε ότι φταίει η κοινωνία.
Σε αυτήν την ταινία, λοιπόν, όλα αρχίζουν από ένα ψέμα παιδικό αλλά όχι ακίνδυνο, μετά από την επαφή με άλλα παιδιά, τα οποία ούτε αυτά ήταν ηθελημένα κακά. Κάποιος ,λοιπόν, πρέπει να πληρώσει για αυτό που έγινε ή διαδόθηκε ότι έγινε. Και τι θα γίνει αν αποδειχτεί ο "κατηγορούμενος" αθώος; Πως καθαρίζεται αυτός και το όνομά του; Πότε συγχωρείται και πως από μια απρόσωπη και εικονικά φιλήσυχη κοινωνία;
Αγαπημένη σκηνή: Η τελευταία σκηνή κυνηγιού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου