Πολύ νωρίτερα από την μεταναστευτική κρίση του 2020 ο Stephen Frears ερχόταν να μας μιλήσει για αυτούς. Μας μιλά για ένα "Στρατό σκιών", όπως λέει και ο Melville στην ταινία του, που είναι γύρω από την Βρετανική κοινωνία των αρχών του 21ου αιώνα. Οι "σκιές" αυτές κάνουν όλες τις δουλειές που δεν θέλουν οι επίσημοι πολίτες να κάνουν και φυσικά ως σκιές δεν φαίνονται πουθενά. Συνήθως καλοκάγαθοι, φτωχοδιάβολοι στους οποίους η σύγχρονη κοινωνία ενώ τους χρειάζεται τους γυρίζει συνεχώς την πλάτη. Η χρήση τους είναι πολύπλευρη από σεξεργάτες/τριες, εργάτες σε sweatshop και στο τέλος χρήση απλά των οργάνων τους με ανταμοιβή ένα απλό διαβατήριο.
Από την κάμερα δεν λείπουν ούτε και οι μετανάστες πρώτης γενιάς, οι οποίοι όντας ενταγμένοι στην αγγλική κοινωνία μπορούν και αυτοί κατ' αντανάκλαση να καταπιέζουν (σεξουαλικά, οικονομικά κ.α.) τους νεοφερμένους συμπατριώτες τους.
Τρομερές ερμηνείες από την Τοτου αλλά και ο Ετζιοφόρ (ένας Νιγηριανός μετανάστης, στην χωρά του γιατρός στην Αγγλία να κάνει δουλειά του ποδαριού και να μην μπορεί να γυρίσει ποτέ πίσω).
Αγαπημένη Σκηνή: Λίγο πριν το τέλος, όπου η Sophie Okonedο μας μιλά για την θέση των μεταναστών στις σύγχρονες κοινωνίες
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου